Zo dochter, zo moeder: samen werken in de kraamzorg

Het begon bij een kennis die een baby had gekregen. Aukje mocht meehelpen en wist het meteen: dit is het. Ze was elf jaar. “Ik ben nooit van gedachte veranderd.” Na de middelbare school deed ze de opleiding Verzorgende IG, liep stage bij dé Provinciale Kraamzorg en werd daarna aangenomen. Ze werkt er inmiddels meer dan drie jaar.

Nooit te oud

Haar moeder Nellie deed jarenlang administratief werk. Leuk, maar niet meer uitdagend. Al jaren luisterde Nellie enthousiast naar de verhalen van Aukje. “Mijn man kon niet tegen al die verhalen over bevallingen,” lacht Aukje. “Dus waar ging ik naartoe met mijn verhalen? Naar mam.” Op haar 53e besloot Nellie totaal iets anders te gaan doen. “Aukje zei op een gegeven moment: mam, u vindt het zo leuk en bij ons bieden ze ook opleidingen.” Nellie twijfelde. Was ze er niet te oud voor? De opleiding combineert werken met leren en duurt 15 maanden.

“Dat was een groot voordeel. Ik wilde niet vier jaar achter de boeken zitten. Zo kon ik meteen aan de slag.” Uiteindelijk schreef ze een brief en werd ze aangenomen.

Het was even schakelen. “In het begin was ik heel erg moe in mijn hoofd, zoveel nieuwe informatie. Maar het leuke vond ik dat je heel goed de puzzelstukjes kon leggen tussen theorie en de praktijk. Dat je denkt hé, dit heb ik in mijn lessen anatomie gehad. Dat is supergaaf.” Haar man zag haar veranderen. “Hij zei: ik heb de oude Nellie weer terug. Gewoon lekker spontaan en vrolijk. Nu werk je soms zeven dagen achter elkaar, maar heb je veel meer energie dan toen je vijftien uur per week achter de computer zat.”

Een kameleon

Kraamverzorgende zijn is zoveel meer dan luiers verschonen en borstvoeding begeleiden. “Het is echt een zorgbaan,” zegt Aukje. “Lichamelijk én geestelijk. Ieder gezin is anders en heeft andere behoeften. “Sommige mensen zitten iedere dag aangekleed met make-up op de bank. Anderen liggen met een knot in bed. De een wil iemand nuchters, de ander heeft behoefte aan een goed gesprek. Je moet je altijd aanpassen, een kameleon zijn, dat maakt het werk leuk en afwisselend.” Een kraamvader zei het deze week nog tegen haar: er is geen ander beroep waarbij je zo in iemands leven stapt. Je trekt de kastjes open in hun keuken, je hoort hun familieverhalen, je ziet alles. “Mensen vertrouwen je heel snel. En dat vind ik heel mooi, om dan iets voor iemand te kunnen betekenen.”

“Ik ga u geen mam noemen hoor”

Twee weken geleden werkten ze voor één dag samen in hetzelfde gezin. Nellie als leerling, Aukje als werkbegeleider. “Dat is wel raar hoor,” geeft Nellie toe. Aukje had van tevoren nog gezegd: “Ik ga u geen mam noemen in het gezin en dat heb ik gelukkig ook niet gedaan,” lacht ze. Nellie was benieuwd hoe haar dochter bepaalde dingen aanpakte. “Ik werk met allerlei werkbegeleiders en mijn begeleider zegt altijd: pak eruit wat voor jou werkt. Daarom was ik heel nieuwsgierig naar hoe Aukje te werk gaat.” Het gezin vond het geweldig en Nellie en Aukje hopen dat het nog een keer gebeurt.

Gewoon doen!

Hun tip voor iedereen die twijfelt om kraamverzorgende te worden, of je nu 21 bent of 53: “Gewoon doen!” Nellie: “Je bent echt nooit te oud. De begeleiding is goed, je staat er niet alleen voor. Je moet het wel echt willen, de discipline moet er zijn, maar als je dat hebt levert het zoveel op.” Ze hoopt het werk nog heel lang te doen. “Het geeft me zoveel voldoening en energie.” Aukje is het daar mee eens. “Het is dankbaar werk, je kunt echt iets voor de gezinnen betekenen en ik stap altijd weer met een voldaan gevoel in de auto naar huis.” Aukje wil ooit praktijkopleider worden. “Zeker niet als vervanging van het kramen, maar ernaast, want die gezinnen blijven het allerleukste om te doen.”