Maja Verhoeven weer in Gambia

Op 16 oktober ga ik weer voor zes weken richting Gambia.

Er staan geen grote projecten op het programma. De veranda van mijn kliniek moet vernieuwd worden. Het houtwerk dat daarvoor is gebruikt is opgevreten door de termieten. Nu maar wat meer cement en ijzer gebruiken.

 Het blijft een drukke bedoening in de kliniek. Steeds meer vrouwen die moeten bevallen vinden hun weg naar de kliniek. Adama is intussen voldoende ingewerkt door haar moeder Jahaddy om zelfstandig bevallingen te kunnen doen. Maar Jahaddy houdt nog steeds een oogje in het zeil. En houdt de touwtjes nog stevig in haar handen. Er gaan  veel medische goederen en babykleding naar Jahaddy. De vrouwen die daar bevallen hebben gewoon geen geld. En wat is er dan mooier om hun een pakketje babykleding mee te kunnen geven. Jahaddy doet haar werk nog steeds gratis. Een keer per maand ontvangt zij nu een zak rijst, uien, waspoeder, schoonmaakmiddel en dat soort dingen.

Ook de lokale vroedvrouwen moeten allemaal weer bezocht worden om hun weer een voorraad handschoenen en kraammaterialen te geven. Lees meer......

 

 

Er staan inmiddels bijna 300 dozen met hulpgoederen in Gambia. De verzendkosten lopen enorm op. Dit jaar heb ik al ruim 2300 euro aan verzendkosten betaald. Maar het blijft zo hard nodig. Er staan ongeveer 200 dozen met medische goederen. Dit jaar wil ik kijken of ik nog wat verder landinwaarts kan om ze bij de ziekenhuizen te bezorgen.

Ook moet het schoolgeld voor de inmiddels meer dan 40 kinderen weer worden betaald . De kinderen krijgen dan ook weer een tas met kleding. Verder ook nog even kijken of er kinderen zijn die nieuwe uniformen nodig hebben. Gisteren kreeg ik het verdrietige bericht dat een van de sponsorkinderen is aangereden door een vrachtauto en aan de gevolgen hiervan is overleden. Heel verdrietig……

Ik zal ook op zoek moeten naar andere opvang voor mijn kleine gehandicapte vriendje Assan. Hij is nu 5 jaar in het Harthouse, waar hij ontzettend vooruit gegaan is. Maar hij wordt volgend jaar 15 en dan moet hij daar weg. Hoe leg je  uit aan een kind met een lichamelijke en ook een verstandelijke beperking dat hij weg moet van de plaats waar hij zo gelukkig is. En er is praktisch geen opvang voor oudere kinderen en jong volwassenen. En als er geen andere opvang voor hem komt, zal zijn moeder hem waarschijnlijk aan straat zetten om te bedelen. Maar we gaan ons best doen.

In mijn vrienden- en kennissenkring zijn er een aantal personen die dringend medische hulp nodig hebben. Een mevrouw met ernstige schildklierproblemen. Een mevrouw met TBC en er zullen er ongetwijfeld nog meer op mijn pad komen.

Er zullen weer medicijnen voor het Brufut Health Center moeten wordengekocht. Zo vlak na het regenseizoen zijn er heel veel zieken. Malaria, longontsteking ga zo door….de medicijnen vliegen daar de deur uit.

Mylene Krete, een verloskundige met o.a. een praktijk in Wijk en Aalburg gaat deze keer met me mee. Zij gaat in het Brufut Health Center en in mijn kliniek werken. Fijn dat er iemand zal zijn om af en toe stoom af te blazen. Zij gaat er voor zorgen dat er een auto tot mijn beschikking komt. Wat zal dat veel tijd en vooral veel geld schelen. De taxikosten rezen vorig jaar de pan uit. Als ik er niet ben zal de auto voor noodgevallen voor mijn kliniek worden gebruikt, zodat in geval van nood Jahaddy met haar kraamvrouw naar een van de grote ziekenhuizen kan.

Er wordt op het moment gewerkt aan een website voor mijn werk in Gambia. Verloskundige Praktijk Samen uit Nieuwkuijk gaat dit voor me regelen en sponsoren.

Erg fijn dat ik op de hulp en steun van anderen kan rekenen!