Maja Verhoeven, vertelt vanuit Gambia

Maja Verhoeven, kraamverzorgende Lunavi Kraamzorg, is weer in Gambia.

Maja vertelt:

We zijn nu ruim twee weken hier. Wat gaat de tijd weer hard. Heel veel hele leuke reacties gehad op mijn televisie optreden. Hey Maja we have seen you on television…..Ik heb zelf de uitzending niet gezien. Ook mijn satelliet werkt werkt niet naar behoren. Alles wat je hier koopt is echt rotzooi. Het werkt niet naar behoren of is snel stuk.

Maar afijn, afgelopen vrijdag weer op pad geweest om medicijnen voor het Brufut Health Center te kopen. Eerst naar de groothandel in Serekunda. Alles moet met de hand uitgerekend en met de hand geteld worden. Niks geen computer… Daarna zelf de medicijnen naar het BrufutHealth Center gebracht. Wat was het weer welkom. Zo net na het regenseizoen zijn heel veel mensen ziek. Er is ook weer heel veel malaria. Het is niet meer zo extreem als een aantal jaren gelden. Sinds er geen plastic meer gebruikt mag worden is ook de malaria afgenomen. De malariamug legt zijn eitjes op vochtige plaatsen. Het water bleef in plastic staan. Maar nog steeds komen er dagelijks patienten binnen met malaria. Zonder behandeling dodelijk en vaak zijn dan toch de kinderen hier de dupe van.

 

 

Op zondagmiddag lekker met een groepje kinderen naar het strand geweest. Kinderen die alleen naar school gaan en verder een beetje rond hangen op het compound. Zonder speelgoed, niets om mee te spelen. Hoe bijzonder is het dan dat je een middag naar het strand mag, en dan ook nog een flesje limonade en een patatje krijgt…Heerlijk om al die vrolijke snoetjes te zien.

Maandag heel veel dozen met kleding bij mijn kliniek gebracht. Veel babykleding voor de nieuwgeborenen. De baby's worden hier meestal na de geboorte in een doek gewikkeld en thats it…..Hier liggen geen kasten vol met babykleding klaar. Maar Jahaddy kan weer even vooruit. Nog even doorgesproken wat er nog nodig is. Ze vertelde me dat er door de vrouwen die bevallen, en de escorts vaak dingen als kraamverband en handschoenen gestolen wordt. De handschoenen worden dan gebruikt om in de tuin te werken. Dus besloten om een stevige kast te laten maken die op slot kan.

Jahaddy slaapt tegenwoordig in de kliniek, zodat niet de hele familie wakker wordt als er weer iemand komt om te bevallen. Dus er moet ook een goed bed voor haar komen.

Dus dinsdag op pad naar de timmerman voor de kast en naar de smid om een stevig ijzeren bed te laten maken. Dit kost je dus gewoon een hele dag. Over 25 km. doe je vaak langer dan een uur, zo slecht zijn de wegen.

Woensdag, donderdag en vrijdag op pad geweest om vast een aantal scholen te bezoeken om het schoolgeld te betalen. En weer hetzelfde verhaal, wat kost het allemaal veel tijd.

Vaak ga ik als ik de hele dag zo bezig geweest ben aan het eind van de middag lekker even naar het strand. Even mijn hoofd leeg maken.

Op zaterdag even bij de smid en de timmerman gaan kijken hoe het allemaal verloopt. Waarschijnlijk is maandag of dinsdag alles klaar.

En zondagmiddag weer met wat kids naar het strand. Ik had een paar kinderen bij me, de kleren die ze droegen…. Je kon niet meer zien of het nu een broek of een shirt was wat ze aanhadden!

Soms wordt ik er nog steeds moedeloos en verdrietig van als je ziet onder welke omstandigheden moeten leven. Je zal er maar alleen voor staan met 6 kinderen. Geen inkomen...Ik kan voor eventjes wat verlichting bieden, maar ik moet ook weer terug naar huis…….

Maar gelukkig lukt het me nog steeds om bij heel veel mensen iedere dag een glimlach op het gezicht te toveren, en daar doen we het voor.